...خیال

! مي خواستم بی خیال زندگی کنم،خیالت نگذاشت

یه حسه عجیبیه. بخوام روش اسم بزارم اولین کلمه ای که میاد تو ذهنم "کرخت بودن" ـ .

انگار اصلا تو این دنیا نیستم. فیزیکی هستم ها اما حواسم یه جای دیگه است همش. یه جایی که انگار دیگه مهم نیست هیچی. نه درس، نه زندگی، نه هیچی. 

دلم می خواد برم توی دشت و دمر راه برم دم رودخونه. شاید هم اصلا دم ساحل بهتر باشه. روی شن ها لم بدم و آفتاب بگیرم و دنیا هم به هیچ جام هم نباشه. 

اصلا آدمی که دوست داشتم توی 24 سالگی باشم نیستم.  نزدیکش هم نیستم حتی. چیزی که شدم یه دختر تپل مپل و تنها که به خودش به هیچ وجه نمی رسه و یه سری طرز فکر های بی خود داره و حالا با هزار زور و زحمت یه مدرک دکترا یی هم می گیره و هر از گاه یه ساز ی هم می زنه این وسط. از خودم بدم نمی آد اما صرفا می دونم این من نباید باشم. بدترین قسمت قضیه اینه که حتی تنبلیم میاد خودم رو عوض کنم. اصلا همه ی این ها رو ولش کن. من برم حموم. 

نوشته شده در دوشنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۸:٥۳ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |

من آدمی هستم که از بچگی به طرز عجیبی به گوشم وابسته ام. به جای اینکه پاشم برم به غذا سر بزنم گوش می دم ببینم جلز ولز می کنه یا نه. اگه نمی کرد نمی رم. از صدای پارک کردن ماشین بابام قبل از اینکه در پارکینگ رو باز کنه می فهمیدم بابام رسید خونه. اون گوشی های قدیمی وقتی شب می شد و ساکت بود همه جا، اگه برام می خواست تکست بیاد گوش راستم امواج رو زودتر می شنید. برای اینکه بفهمین چی می گم فرض کنین گوشیتون دم اسپیکر کامپیوتر باشه و تکتس بخواد بیاد. دی دیرید دی دیرید ....

خب این هم خیلی خوب بوده هم خیلی بد. کلی آهنگ گوش می دم و ساز می زنم و لذت می برم. اما فرض کنین توی ترافیک گیر کردین و تنها چیزی که می شنوین صدای موتور ماشین هاست. یا اینکه می خواین تمرکز کنین اما کل صحبت آدم هایی که کلی اونور تر وایسادن رو می شنوین. خلاصه خسته تون نکنم. فکر کنم اینجوری شد که من همیشه یه گوشم وابسته شدم. فکر کنم من تنها آدمی بودم که همیشه در بدترین شرایط هم می رفتم سر کلاس و مدرسه. چون سر امتحان ها به جای اینکه درسی که خونده باشم رو یادم بیاد صدای معلم میومد تو ذهنم. یه زمانی به این نتیجه رسیدم که صدای استاد ها رو ضبط کنم و دوباره گوش بدم به جای درس خوندن.  نتیجه؟ معدلم یهو یه نمره رفت روش ! 

اما حرفم یه چیز دیگه است. الان وقتیه که باید تنهایی ریسرچ کنم. باید درس بخونم و خودم یاد بگیرم و هیچ کس نیست برام توضیح بده تا من صداش بره تو مخم. نتیجه این دفعه؟ هی همه چیز یادم می ره. انگار نه انگار یه سری مقاله رو دو سه بار خوندم. هر دفعه انگار از اول دارم می خونمشون.  یه ماه و نیم دیگه امتحان دارم و باید جواب پس بدم به پنج تا استاد. یکی از یکی خفن تر و من هیچ چیز یادم نیست. راه حل نهایی ؟ باید آخر هفته ها بمونم خونه و عین منگل ها مقاله ها رو بلند بلند بخونم برای خودم. بله. من از بچگی به طرز عجیبی به گوشم وابسته ام...

نوشته شده در یکشنبه ٢٠ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۱:٢٦ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |

و هیچ کس نمی دونه که من چه همه از بسکتبال، سوناتا، مفصل زانو، زدبازی، یاهو مسنجر، هوای سرد، حوض دانشکده، آلاچیق، گیتار، ماشین پراید، سیمای ایران، موهای لخت، ویدئو چت، توچال، سر شهرک، پارک پردیسان، نمایشگاه کتاب، دستبند چرمی، فری کثیفه، هفت تیر، متال، لازانیا، درام، دریاچه، پرنده، رادیو جوان، سینما، سریال، لیزیک، ته ریش، سالاد شیرازی، پل، سه تار، پالتو و رنگ یشمی دلم پره. حتی دیگه نمی دونم دلم پره یا تنگه. فقط می دونم من مخلوطی هستم از تمام این ها و این من روز به روز بزرگ تر می شه و خود من روز به روز کوچکتر. که من دوست دارم باشم اما نیستم و نباید باشم. که دیگه هیچ کدوم اینها نمی دونن من ای وجود داره که دلش خیلی گرفته. از تنگی یا پری اش رو اما خودم هم نمی دونم.  

نوشته شده در دوشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |

دلم تنگه. برای تمام کسانی که تو دلم خیلی هستند و در واقعیت خبری ازشون نیست. 

نوشته شده در دوشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |

اگه من تو زندگیم فقط ویولن زده بودم و باغبونی کرده بودم و تا حد خوبی پسر بازی ، احتمالا تا الان واسه خودم کسی شده بودم. متاسفانه اما درس اون موقع ها جذابتر به نظر می رسید. 

نوشته شده در دوشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩۱ساعت ٢:٢٤ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |

In the world that you live alone, eat alone, sleep alone, watch movies alone, have  your evenings' tea alone, It's nice to have someone who cares

نوشته شده در شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۱:۳٥ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |

یه قانون نانوشته ای هست که طبق اون من از هر چی آدم روشنفکر نما ـ به شدت بیزارم. 

نوشته شده در شنبه ٥ اسفند ۱۳٩۱ساعت ۱:٥٥ ‎ق.ظ توسط لادن نظرات () |


Design By : Night Skin